28 Οκτωβρίου 1940: Να τί γιορτάζουμε...

Ξέρετε τί γιορτάζουμε σήμερα; Κάποιοι ναι (συνήθως οι παλιότεροι), κάποιοι όχι (συνήθως οι νεότεροι).

Όπως και να' χει το πράγμα με όλους σας θα μοιραστούμε μία μικρή δόση ιστορίας, ώστε η απάντηση της παραπάνω ερώτησης να μας γίνει "βίωμα" και όχι όσοι γνωρίζουν να λένε απλώς ένα "ΟΧΙ"...

Ε, όσοι δεν γνωρίζουν τίποτα να λένε κατιτίς ή να μην λένε κάτι που θα τους γελοιοποιεί και τα σχετικά...

Κάπου εδώ τελειώνει η εισαγωγή μας, και μοιραζόμαστε μαζί σας τα εξής:

Στις 3 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα επισκέπτεται το σπίτι του δικτάτορα Μεταξά (φιλοιταλός μέχρι εκείνη την στιγμή) στην Κηφισιά (από τότε υπήρχε η συνήθεια οι επιφανείς και πλούσιοι να μένουν στα βόρεια προάστια...) και παραδίδει τελεσίγραφο στον δικτάτορα, με το οποίο ζητάει σε 3 ώρες από εκείνη την στιγμή η Ιταλία να καταλάβει στρατηγικές θέσεις της χώρας μας και να βοηθήσει στην απροβλημάτιστη επέλαση των δυνάμεων του Άξονα.

Το περιβόητο "ΟΧΙ" του Μεταξά, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Για την ακρίβεια είπε : "Λοιπόν αυτό σημαίνει πόλεμο!" και αρνήθηκε την επέλαση. Λίγες ώρες μετά απηύθυνε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό το οποίο είχε ως εξής:

Προς τον ελληνικόν λαόν,

Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.

Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της. Θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις.

Νυν υπέρ πάντων ο αγών

Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως
Ιωάννης Μεταξάς

Με το πρώτο φως της ημέρα άρχισαν οι εχθροπραξίες στην αμυντική γραμμή των ελληνοαλβανικών συνόρων.

Να σημειώσουμε εδώ ότι παρόλο που η Ελλάδα το περίμενε αυτό, δεν είχε καλέσει σε επιστράτευση τις εφεδρείες της, για να μην προκαλέσει (;;;). Το αποτέλεσμα αυτού ήταν οι πρώτες γραμμές άμυνας να στελεχωθούν με ντόπιους κτηνοτρόφους και αγρότες που επιστρατεύτηκαν όπως όπως. Η άμυνα υπήρξε επιτυχής, και αυτό αποτελεί άθλο, καθότι οι Ιταλοί είχαν στείλει στα σύνορα τη μεραρχία "Τζούλια" που παρόλο το γελοίο όνομά της (άκου Τζούλια!!! που το σκεφτήκανε;;;) ήταν μια μεραρχία ειδικευμένη στον ορεινό αγώνα, και είχε πλήρη υποστήριξη πυροβολικού, αεροπορίας κλπ.

Τα ελληνικά στρατεύματα στις μέρες που ακολούθησαν κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση και να "σπρώξουν" το μέτωπο προς την Αλβανία.

Βλέποντας την αποτυχία των Ιταλών οι Γερμανοί κινητοποίησαν τη δική τους πολεμική μηχανή με αποτέλεσμα την ήττα της ελληνικής άμυνας και την κατοχή της Ελλάδας.

Το τακτικό αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν η καθυστέρηση των δυνάμεων του άξονα στα Βαλκάνια, με τα γνωστά αποτελέσματα στο μέτωπο της Ρωσίας, και η "εξαγορά" πολύτιμου χρόνου για τους συμμάχους για αναδιοργάνωση και καλύτερη άμυνα.

Οι σύμμαχοι βέβαια με τη λήξη του πολέμου φρόντισαν να μας επιβραβεύσουν για την υπεράνθρωπη προσπάθεια μας βοηθώντας μας στο να δημιουργήσουμε και να διαπρέψουμε στον Εμφύλιο...

Αυτά προς το παρόν...και να έχετε κατά νου ότι εδώ θέλουν να μας χτυπήσουν, ΣΤΗΝ ΕΛΛΙΠΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ και να μας πάρουν όσα με κόπο και αίμα κατάφεραν να κερδίσουν οι πρόγονοί μας.

Πάντα να θυμάστε ότι
ΛΑΟΣ ΧΩΡΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ = ΕΘΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΛΟΝ

Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940....!!!

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 (στην Ελλάδα και Πόλεμος ή Έπος του 40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 23 Απριλίου 1941. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενώ μετά τις 6 Απριλίου 1941, με την επέμβαση των Γερμανών, συνεχίστηκε ως Ελληνοϊταλικογερμανικός πόλεμος.
Ο πόλεμος αυτός ήταν το αποτέλεσμα της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του Πρωθυπουργού (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.

• Αξίζει να υπογραμμιστεί στο σημείο αυτό, ότι ανεξάρτητα των όσων έχουν γραφεί κατά καιρούς σε διάφορα έντυπα, ο πόλεμος αυτός δεν ήταν αιφνίδιος. Η επίδοση του τελεσιγράφου αναμενόταν ήδη από ημέρα σε ημέρα, η δε ημερομηνία αυτή της επίδοσης θεωρούνταν η πλέον πιθανή δεδομένου ότι αποτελούσε εθνική επέτειο του φασισμού στην Ιταλία από το 1925. Αλλά και από ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών που είχε αναπτυχθεί τότε, σε συνδυασμό με διάφορα γεγονότα όπως αναφέρονται παρακάτω, οδηγούσαν με απόλυτη ακρίβεια την επερχόμενη πολεμική σύγκρουση κατά την οποία η Ελλάδα βρέθηκε τουλάχιστον έτοιμη να την αντιμετωπίσει.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας^[1]. Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.
Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε τη πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.

Γαμπρός ετών... 120!

Παντρεύτηκε μια γυναίκα με τα μισά του χρόνια

Λίγο μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου το 2005, ο Χάτζι Άμπντουλ Νουρ, ήδη υπεραιωνόβιος, ζήτησε από τα παιδιά του να τού βρουν μια σύζυγο που θα τού μαγείρευε, γράφει η εφημερίδα "Times of India". Ο Ασίρ Ουντίν, ένας γιος του Νουρ, είπε ότι ήταν δύσκολο να βρει νύφη για έναν τόσο ηλικιωμένο άνδρα.
"Με τη χάρη του Θεού βρήκαμε μια νέα μητέρα, παρότι έχει τα μισά του χρόνια". Ο Νουρ παντρεύτηκε την 60χρονη Σαμόι Μπίμπι την Κυριακή στο Σατγάρι, ένα απομακρυσμένο χωριό στο βορειοανατολικό κρατίδιο Ασάμ.
Στη γαμήλια τελετή παρέστησαν τουλάχιστον 400 καλεσμένοι. Η Σαμόι Μπίμπι ήταν χήρα χωρίς παιδιά. Με το γάμο της όμως απέκτησε δύο θετούς γιους και τέσσερις θετές κόρες, με ορισμένους να είναι μεγαλύτερης ηλικίας από αυτήν.
Ο Νουρ είχε δημιουργήσει μια οικογένεια 122 μελών, μεταξύ των οποίων γιοι, κόρες και εγγόνια

Πρόστιμο 32.000 ευρώ για παράνομη στάθευση

Στο ποσό έχουν συμπεριληφθεί και οι τόκοι 1803 ετών!

Η Δημοτική αστυνομία στη Σικελία επέδωσε ένα πρόστιμο για παράνομη στάθμευση ύψους 32.000 ευρώ! Στο ποσό είχαν συμπεριληφθεί και οι τόκοι 1803 ετών!
Η κλήση είχε κοπεί το 2008 αλλά ο αστυνομικός έγραψε κατά λάθος 208 αντί για το έτος 2008 οπότε και λογαριάστηκαν όλοι οι προβλεπόμενοι από το νόμο τόκοι από το έτος 208, αυξάνοντας έτσι το ποσό της κλήσης σε 32.530,44 ευρώ.
Οπως ήταν φυσικό, ανοίγοντας το φάκελο με το πρόστιμο, η κάτοχος του οχήματος έπαθε σοκ ενώ η ταραχή της ήταν τόσο μεγάλη που χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο για να της δοθούν οι πρώτες βοήθειες!
Ο σύζυγος της γυναίκας μετέβη κατόπιν στο αστυνομικό τμήμα όπου το λάθος αποκαλύφθηκε και διορθώθηκε!

Πραγματικότητα έγινε στην Ινδία η ταινία Slumdog Millionaire!

Kέρδισε το βραβείο του 1 εκ. στο γνωστό τηλεπαιχνίδι της ινδικής τηλεόρασης

Όταν η πραγματικότητα, αντιγράφει την φαντασία... ! Ένας φτωχός υπάλληλος της κυβέρνησης έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην Ινδία που κέρδισε το βραβείο του 1 εκ. στο γνωστό τηλεπαιχνίδι της ινδικής τηλεόρασης.
Η επιτυχία του Sushil Kumar, του τυχερού Ινδού που κέρδισε πρίν από λίγες ημέρες στο ''Ποιός θέλει να γίνει εκατομμυριούχος'', τον μετέτρεψε σε ίνδαλμα για εκατομμύρια νέους που ζούν μέσα στη φτώχια.
Και φυσικά η ιστορία του θυμίζει έντονα την οσκαρική ταινία ''Slumdgo Millionaire'' του 2008. Συγκινημένοι ο Kumar και η σύζυγός του παρέλαβαν από τον παρουσιαστή το τσεκ των 50 εκ. ινδικών ρουπιών, αφού ο διαγωνιζόμενος απάντησε σωστά σε όλες τις ερωτήσεις.
''Δημιουργήσατε ιστορία'', είπε ο παρουσιαστής του show, ενώ όπως αποκάλυψε ο Kumar λίγο πρίν την τελική ερώτηση ήταν έτοιμος να σταματήσει.
Ο μεγάλος νικητής δούλευε σαν χαμηλόμισθος υπάλληλος της κυβέρνησης και συμπλήρωνε το εισόδημά του κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα, στη μικρή πόλη Μohitari. Ο 26χρονος είπε πως ήταν η πρώτη του φορά που επισκέφτηκε την Βομβάη, ενώ η οικογένειά του ήταν τόσο φτωχή που δεν διέθεταν τηλεόραση και έτσι έβλεπαν στους γείτονες το σόου. Όταν είδαν ότι ο νεαρός έβρισκε όλες τις απαντήσεις οι γείτονες τον παρακίνησαν να λάβει μέρος.

.

Αγαθή Δημητρούκα :Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο

Αγαθή Δημητρούκα
Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο



Η Αγαθή Δημητρούκα γεννήθηκε το 1958 στο χωριό μας. Στιχουργός, συγγραφέας, μεταφράστρια και τραγουδοποιός. Το 1974, φεύγοντας από το Πεντάλοφο, σύνδεσε την ζωή της με τον ποιητή Νίκο Γκάτσο και το 1976 άρχισε να γράφει στίχους για τον Μάνο Χατζιδάκη. Ως στιχουργός συνεργάστηκε αργότερα και με νεότερους συνθέτες, ενώ παράλληλα άρχισε να μεταφράζει από τα ισπανικά κείμενα για λογοτεχνικά περιοδικά και στίχους τραγουδιών για δίσκους.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2011, στο Μουσείο Χαρακτικής Βάσως Κατράκη, στο Αιτωλικό, έγινε η παρουσίαση του καινούριου της βιβλίου- μυθιστορηματικής αυτοβιογραφίας «Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο». Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε ο συγγραφέας Αλέξανδρος Ασωνίτης και αποσπάσματα διάβασε η ηθοποιός Λουκία Πιστιόλα. Ακολούθησε ορχηστικό και χορωδιακό σύνολο με την καλλιτεχνική επιμέλεια του Χρήστου Βλαχογιάννη όπου απόδωσε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκη σε στίχους Αγαθής Δημητρούκα.
Το βιβλίο – μυθιστορηματική αυτοβιογραφία (όπως αναφέρει η ίδια) ,δεν γράφτηκε με ναρκισσιστική διάθεση και ανάγκη αυτοπροβολής. Μπορούμε να το «διαχωρίσουμε» σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, γίνεται μια ψυχαναλυτική προσέγγιση της δύσκολης ζωής της στο Πεντάλοφο. Ένα προσωπικό και τραγικό περιστατικό που την σημάδεψε, και χωρίς να γίνεται η αναφορά της μελό, τραγική και μνησίκακη, το εντάσσει μέσα στην δραματουργική της αφήγηση σε απόλυτη συνάφεια με τα δύσκολα χρόνια στον τόπο μας, τις εικόνες του καλοκαιριού, την σχέση της με τον κατάκοιτο αγαπημένο της πατέρα, και την μητέρα της μιας γυναίκας του χωριού με έντονη προσωπικότητα. Το δεύτερο μέρος του βιβλίου, ξεκινάει από το σημείο όπου η έφηβη συγγραφέας τηλεφωνάει ένα πρωί στο Γκάτσο στην Αθήνα. Από ‘κει και πέρα γινόμαστε μάρτυρες της μυθικής και ολότελα γήινης παρέας στου Φλόκα, σαν να καθόμαστε στο διπλανό τραπέζι και ακούμε τις φοβερές ατάκες που ανταλλάσουν ο Γκάτσος, ο Χατζιδάκης, ο Ξαρχάκος, ο Ελύτης, ο Δήμος Μούτσης, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, η Νανά Μούσχουρη, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Ευγένιος Αρανίτης, η Μαρία Μπονέλου, ο Σωτήρης και η Αλεξία Μουστάκα. Σημαντικότατη ανακάλυψη του αναγνώστη, πολλά στοιχεία της προσωπικότητας και ανθρώπινες στιγμές του «ακριβοθώρητου» ποιητή μας Νίκου Γκάτσου.

Ως κατακλείδα για το βιβλίο της συγχωριανής μας Αγαθής Δημητρούκα, θα αναφέρουμε κάτι που η ίδια ανέφερε σε μια συνέντευξη: Γράφτηκε με μία ανάσα. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι επίσης διαβάζεται με μια ανάσα!
Αγαθή Δημητρούκα, ευχαριστούμε για την προσφορά σου στον Ελληνικό πολιτισμό και που κάνεις περήφανους εμάς τους συγχωριανούς σου.
Έργα της ιδίας:
-Το μαρούλι της καλοσύνης ,Αθήνα ,Πατάκη 2004
-Ένα πιάνο με ουρά πιθήκου, Αθήνα, Πατάκη 2003
-Ο τζίτζικας ο Τζιτζι τζικ, Αθήνα ,Πατάκη 2001
-Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε τον θάνατο, Αθήνα ,Πατάκη 2010

Επιμέλεια: Ιωάννης Ελ. Τζακώστας

Μεσολόγγι: Ημιλιπόθυμοι μαθητές λόγω ασιτίας! Δεν έχουν ούτε να πιουν γάλα

Πρωτοβουλία αναλαμβάνει ο Δήμος μετά τις καταγγελίες που δέχθηκε

Φαινόμενα ημιλιπόθυμων μαθητών, λόγω ασιτίας, καταγγέλθηκαν στον δήμαρχο Μεσολογγίου, Παναγιώτη Κατσούλη. Αναλαμβάνεται πρωτοβουλία για τράπεζα τροφίμων.
Ανατριχίλα προκαλεί η δήλωση του δημάρχου Μεσολογγίου, στο ραδιόφωνο «Δυτικά 9,61», μια δήλωση που έρχεται σε συνέχεια καταγγελιών εκπαιδευτικών της Αθήνας, που μάλιστα διαψεύστηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και εν πολλοίς χαρακτηριστήκαν υπερβολικές.
Όμως, όταν τέτοιου είδους αναφορές  γίνονται από ένα δημόσιο πρόσωπο και συγκεκριμένα τον δήμαρχο Μεσολογγίου, το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι να προβληματιστούμε έντονα ως κοινωνία, αλλά και να αναλάβουμε πρωτοβουλίες.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το σχετικό ρεπορτάζ, στο Μεσολόγγι, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι μαθητής είναι ο γιος του κ. Κατσούλη, απευθυνόμενη όχι στον δήμαρχο, αλλά στον άνθρωπο και γονιό, κατήγγειλε πως δέκα μαθητές της πηγαίνουν στο σχολείο έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας!
Η καταγγελία αυτή σόκαρε τον δήμαρχο, αλλά παράλληλα, η αποκάλυψή της από τον ίδιο, όπως είναι φυσιολογικό, σοκάρει και την τοπική κοινωνία.
Ο δήμαρχος, στις ίδιες ραδιοφωνικές δηλώσεις του μίλησε για τραγικές καταστάσεις, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα την πρωτοβουλία που αναλαμβάνει ο δήμος σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς της περιοχής, για την δημιουργία Τράπεζας Τροφίμων στα σχολεία, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά απόρων οικογενειών να  «πιούν έστω ένα ποτήρι γάλα…», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.
Εδώ ασφαλώς, σημαντικός είναι ο ρόλος, τόσο των Συλλόγων γονέων, όσο και των τοπικών επιχειρήσεων, των συλλόγων εκπαιδευτικών, της Μητρόπολης και όποιου άλλου μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλία.
Πηγή :ΝewsBest

ΟΙ ΠΕΝΤΑΛΟΦΙΩΤΕΣ ΜΙΛΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΙΧΜΗ

Θελήσαµε να δώσουµε βήµα στους δηµότες της Πενταλόφου να εκφράσουν τις απόψεις τους. Οι περισσότεροι περιγράφουν απλά και κατανοητά την κατάσταση στην σηµερινή κοινωνία, λένε ότι δυσκολεύονται πλέον να εξασφαλίσουν τα προς το ζην και δεν δείχνουν καθόλου αισιόδοξοι για το µέλλον. Ιδού τι είπαν στην ΑΙΧΜΗ:

Γιώργος Τσιλίκας
«Πάµε από το κακό στο χειρότερο», λέει ο 75χρονος, ο οποίος αν και συνταξιούχος του ΟΓΑ δεν τα βγάζει πέρα και προσπαθεί να ασχοληθεί µε ότι άλλο µπορεί για να συµπληρώσει τη σύνταξή του. Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην καλλιέργεια της γης, όµως σήµερα έφθασε λέει στο σηµείο να µην µπορεί να επιβιώσει αξιοπρεπώς.


Ευστάθιος Γατζούδης
Αυτά συζητούσε µε το συνοµήλικό του Ευστάθιο Γατζούδη στο καφενείο όπου τον συναντήσαµε. Και ο κ. Ευστάθιος αντιµετωπίζει τα ίδια προβλήµατα, καθώς σε αυτή την ηλικία και χειρουργηµένος για καρδιολογικά προβλήµατα, ακόµα είναι κτηνοτρόφος για να µπορέσει να τα βγάλει πέρα. «Δεν έχουν τιµή τα προϊόντα. Εµείς πουλάµε το κατσίκι γάλακτος 4 ευρώ το κιλό, και ο καταναλωτής το αγοράζει µε 10 και 12», λέει µε παράπονο.


Ιωάννα Μουσουλή
Διατηρεί παραδοσιακό καφενείο στο χωριό, εδώ και 20 χρόνια, και όπως λέει, µέρα µε τη µέρα τα πράγµατα πάνε προς το χειρότερο. «Παλιότερα οι άνθρωποι έρχονταν εδώ και δεν ρωτούσαν πόσο κάνει το κάθε τι, αλλά έλεγαν «τι χρωστάω», πλήρωναν και έφευγαν. Τώρα έρχονται ρωτούν πρώτα πόσο κάνει το κάθε ένα και µετά αποφασίζουν αν θα καθίσουν. Και εκτός των άλλων τώρα πια δεν βγαίνει ο κόσµος από το σπίτι του, όλοι είναι µαζεµένοι», λέει περιγράφοντας την κατάσταση που βιώνει ως επαγγελµατίας.


Θεόδωρος Στέλλιος
Είναι ένας επίσης ηλικιωµένος άνθρωπος που τον συναντήσαµε σε ένα από τα καφενεία του χωριού. Αν και συνταξιούχος του ΙΚΑ έχει και αυτός τα παράπονά του γιατί µετά από τόσα χρόνια δουλειάς βλέπει τη σύνταξή του να µικραίνει κάθε τόσο.


Σπύρος Σκουτέρης
Διατηρεί πιτσαρία στην Πεντάλοφο και είναι ένας από τους ανθρώπους, του οποίου το ακίνητο κινδυνεύει από τη διάβρωση που προκαλεί ο Αχελώος. Αίτηµά του είναι η δηµιουργία τεχνικού έργου προκειµένου κάποια στιγµή να µην καταστραφεί η περιουσία του, αλλά κάνει λόγο και για εγκατάλειψη του χωριού από όλους. Και αυτό γιατί, ενώ τα αιτήµατα όλων είναι αυτά που περιέγραψε ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, δεν βλέπει καµία ανταπόκριση.


Γιώργος Κουκουρδέλης
Ο Γιώργος Κουκουρδέλης είναι ένας νεώτερος άνθρωπος που ασχολείται µε την παραγωγή κηπευτικών, τα οποία διαθέτει στις λαϊκές αγορές. «Ο κόσµος έχει περιορίσει τις αγορές του, ακόµα και σε αυτά τα προϊόντα που είναι πρώτης ανάγκης. Δύσκολα τα βγάζουµε πέρα», µας λέει.


Παναγιώτης Μουζαράκης
Απογοητευµένος όµως είναι και ο 27χρονος, γιατί ως νέος άνθρωπος βλέπει τη ζωή του στο χωριό να κυλά µονότονα, χωρίς ενδιαφέροντα για τη νεολαία. Είναι όµως από τους τυχερούς της σηµερινής δύσκολης εποχής γιατί έχει δουλειά, καθώς έχει αναλάβει τα δυο καταστήµατα του πατέρα του και µπορεί τουλάχιστον να επιβιώσει. Όµως για ένα νέο άνθρωπο δεν αρκεί αυτό. «Αν δεν είχα δουλειά θα έφευγα», λέει χωρίς δεύτερη σκέψη και έχοντας δει πολλούς συνοµηλίκους του που έφυγαν για σπουδές και δεν ξαναγύρισαν. «Δεν υπάρχει τίποτα εδώ για να µπορεί να διασκεδάσει η νεολαία, ούτε ένας κινηµατογράφος. Έχω βαρεθεί τη ζωή µου, µε το ζόρι κάθοµαι», προσθέτει.


Σωτήρης Καλύβας
Επέστρεψε στην Πεντάλοφο µετά από 15 χρόνια που είχε ως µετανάστης στη Γερµανία, αλλά βλέπει τη ζωή του να κυλάει χωρίς νόηµα, καθώς δεν µπόρεσε να πραγµατοποιήσει τα όνειρά του. Έκανε µια επιχειρηµατική προσπάθεια ανοίγοντας ένα κρεοπωλείο, όµως τα πράγµατα δεν ήρθαν όπως τα περίµενε και σήµερα ασχολείται µε τα κτήµατα της οικογένειάς του. «Ήταν έγκληµα που γύρισα. Το έκανα όµως γιατί αγαπώ τον τόπο µου. Έχω σκεφτεί να ξαναφύγω, όµως δεν µπορώ», λέει χαρακτηριστικά και έχοντας µια διαφορετική αντίληψη για τα πολιτικά πράγµατα, τα βάζει µε τους σηµερινούς µετανάστες που έχουν φτάσει στη χώρα µας, θεωρώντας τους «απειλή». Αν και ο ίδιος βρέθηκε στην ίδια θέση πριν µερικά χρόνια, βλέπει ότι η σηµερινή κατάσταση είναι διαφορετική, αισθανόµενος ότι οι ξένοι έρχονται στη χώρα µας για να «κυριαρχήσουν».


Κωνσταντίνος Μπίκας
Ο Κωνσταντίνος Μπίκας είναι µέλος του τοπικού συµβουλίου της Πενταλόφου και ακούγοντας τα προβλήµατα των συγχωριανών του συµφωνεί µαζί τους, γιατί και ο ίδιος βιώνει την ίδια καθηµερινότητα και τις ίδιες δυσκολίες.


Ηλίας Τσιλίκας
Ο 80χρονος Ηλίας Τσιλίκας, αν και έχει περάσει δυσκολίες στη ζωή του αν και έχει περπατήσει ξυπόλητος και µε µπαλωµένα ρούχα, θεωρεί ότι σήµερα τα πράγµατα είναι χειρότερα. Ο ίδιος αναγκάζεται σε αυτή την ηλικία να ασχολείται µε την κτηνοτροφία για να µπορέσει να προσφέρει ότι µπορεί στα παιδιά και τα εγγόνια του. «Φτάσαµε στο σηµείο να πηγαίνουµε στο φούρνο για να πάρουµε το ψωµί βερεσέ. Τι κατάσταση είναι αυτή. Κάθε µέρα µας κόβουν από τη σύνταξή µας», λέει µε πίκρα.
ΠΗΓΗ:ΕΦΗΜΕΡΔΙΑ ΑΙΧΜΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΙΧΜΗ

ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΣ ΤΟΠΟΣ ΝΑ ΖΕΙΣ....ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

Τα προβλήματα του χωριού καταθέτει ο πρόεδρος Τριάδης Μιχόπουλος

Οδοιπορικό της ΑΙΧΜΗΣ στο πανέμορφο παραποτάμιο διαμέρισμα του δήμου Μεσολογγίου

H Πεντάλοφος είναι ένα χωριό περίπου 700 κατοίκων που βρίσκεται δίπλα από τον ποταµό Αχελώο και µέσα σε ένα καταπληκτικό φυσικό περιβάλλον. Φηµίζεται για τη... γουρουνοπούλα της, αλλά και για τους εξωστρεφείς κατοίκους και για τα πολλά µαγαζιά αναλογικά µε τον πληθυσµό της που µέχρι πρότινος είχαν αρκετούς πελάτες.

Παρόλα αυτά όµως φαίνεται ότι ακόµη δεν έχει αναπτυχθεί όσο θα έπρεπε αν και πολλοί νέοι του χωριού προτιµούν να µείνουν στο τόπο τους, να κάνουν οικογένεια και να εργαστούν εκεί. Ανήκει στο δήµο Μεσολογγίου, από τον οποίο περιµένει µια βοήθεια και στήριξη χωρίς πολλές απαιτήσεις, καθώς όλοι γνωρίζουν την οικονοµική κατάσταση των δήµων και της χώρας γενικότερα. Οι κάτοικοι βιώνουν την κρίση και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα µε ότι µέσα διαθέτουν, ενώ οι περισσότεροι ασχολούνται µε τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Η ΑΙΧΜΗ, συνεπής στο ραντεβού της µε την περιφέρεια του νέου δήµου, σε επίσκεψή της στο όµορφο χωριό συνάντησε κατοίκους όλων των ηλικιών που είχαν να καταθέσουν τα δικά τους προβλήµατα και σκέψεις, συναντήσαµε όµως και τον πρόεδρο της τοπικής κοινότητας Τριάδη Μιχόπουλο, ο οποίος, εκφράζοντας την πλειοψηφία των συµπολιτών του, αναφέρθηκε σε λίγα, αλλά βασικά για τον τόπο ζητήµατα, ζητώντας λύσεις από τη δηµοτική αρχή.

Πηγή:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΙΧΜΗ

ΑΚΥΡΟ ΤΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ...!!!